Wstrząsy górnicze w Polsce są związane z eksploatacją podziemną zarówno w kopalniach miedzi na Dolnym Śląsku jak i w kopalniach węgla na Górnym Śląsku. Wstrząsy górnicze są źródłem silnych drgań, które na ogół powodują niewielkie uszkodzenia budynków, chociaż zdarzają się również uszkodzenia poważne. Ryzyko uszkodzenia zanika szybko ze wzrostem odległości epicentralnej. Istnieją trudności w ocenie rozkładu przestrzennego struktury sygnałów sejsmometrycznych na powierzchni terenu górniczego. Powodami tych trudności są; szerokie pasmo częstotliwościowe w którym sygnały sejsmometryczne są transmitowane, wpływ budowy źródła wstrząsu na wielkość przyspieszenia drgań cząstek gruntu oraz amplifi kacja drgań związana z budową geologiczną w miejscu rejestracji drgań. Z tych powodów wyniki pomiarów sejsmometrycznych charakteryzuje się dużym poziomem niepewności. W artykule pokazano, że wartości maksymalne przyspieszeń drgań cząstek gruntu zależą od kierunku pęknięcia, który jest źródłem wstrząsu. Również czas trwania sygnału wpływa na zwiększenie ryzyka destrukcyjnego działania drgań sejsmologicznych. W artykule zaproponowano estymację parametrów modelu opisującego obwiednię sygnału sejsmometrycznego reprezentującego przyspieszenie drgań cząstek gruntu, w postaci zależności u = G . exp(-kt). Estymacja parametrów G i k z wygładzonego widma mocy, pozwala wyznaczyć wartość maksymalną wartość obwiedni i długość sygnału. Na przykładzie pomiarów prowadzonych w kopalniach węgla pokazano jak w oparciu o estymowane wartości G i k można ocenićryzyko uszkodzenia budynków.