Strona główna arrow 51/2/2006 arrow Rozwój metody badania linek stalowych taśm przenośnikowych
 
 
Menu główne
Strona główna
Aktualny numer
Poprzednie numery
Do pobrania
Redakcja
Dla autorów
Prenumerata
Linki
Kontakt
Wyszukiwarka
Do pobrania
Category2011(56)
Category2010(59)
Category2009(50)
Category2008(40)
Category2007(33)
Logowanie


Nie mam hasła
Nie masz konta? Załóż sobie
Rozwój metody badania linek stalowych taśm przenośnikowych PDF Drukuj Email
Oceny: / 2
KiepskiBardzo dobry 

Rozwój metody badania linek stalowych taśm przenośnikowych
Autorzy: J. Kwaśniewski, T. Machula

Przenośniki taśmowe, zwane również taśmociągami, zaliczane są do cięgnowych urządzeń transportowych
pracujących w sposób ciągły. Zwykle zadaniem tych obiektów technicznych jest transport
materiałów drobnych oraz sypkich. Wykorzystywane są głównie w kopalniach podziemnych a także
odkrywkowych, jak również w budownictwie, czy wreszcie w magazynach, oraz liniach produkcyjnych.
Cechą tych urządzeń jest to, że urobek czy ładunek jest transportowany na powierzchni taśmy o specjalnej
budowie, względem której materiał przenoszony pozostaje nieruchomy.
Przenośniki ze względu na rodzaj zastosowanej taśmy możemy podzielić na urządzenie z taśmą
stalowo-gumową oraz taką, gdzie rdzeń stanowi tkanina. Jednak w tym artykule szczególną uwagę poświęcono
pierwszemu rodzajowi taśm z zawulkanizowanymi linkami stalowymi, który odgrywa kluczową
rolę w przemyśle wydobywczym.
Taśmy przenośnikowe, jak każdy produkt wytworzony przez człowieka, posiadają swoją określoną
trwałość. Zależy ona między innymi od poziomu technologii produkcji oraz od warunków jej eksploatacji.
Obecnie produkowane taśmy, według rozpoznań prowadzonych przez producentów, mają okres
gwarantowanej jakości przez około 3-6 lat. Jednak wiele czynników, takich jak na przykład dbałość ze
strony użytkownika, częste kontrole stanu technicznego przedłużają ten okres do kilkunastu lat. Natomiast
nieprzestrzeganie podstawowych zasad związanych z eksploatacją może doprowadzić do znacznego
skrócenia trwałości taśmy w wyniku powstałych uszkodzeń .
Dlatego też zasadniczą kwestią związaną z bezpiecznym funkcjonowaniem urządzenia są badania
mające na celu zdiagnozowanie stanu technicznego tych obiektów. Częste wizualne kontrolowanie
długich taśm jest niepraktyczne, a pewien rodzaj uszkodzeń jest trudny do wykrycia metodą wizualną.
Dlatego też konieczne stało się zastosowanie metody magnetycznej do kontrolowania i diagnozowania
zjawisk zachodzących wewnątrz taśmy, a w szczególności połączeń linek oraz ich stanu technicznego.
Na skutek ciągłej eksploatacji urządzenia wielokrotnie zdarzają się uszkodzenia, które wpływają w znaczący
sposób na żywotność takiej taśmy. Spadający na taśmę urobek w postaci większych brył powoduje
przecięcia wkładek gumowych, a niejednokrotnie również uszkodzenie zawulkanizowanych wewnątrz
linek stalowych.
Obecnie coraz więcej problemów w diagnozowaniu taśm dostarczają nam nowe konstrukcje taśm,
zwłaszcza te z tzw. „brokerami”, czyli stalowymi wzmocnieniami umieszczonymi tuż nad linkami, wykonanymi
najczęściej w postaci stalowej siatki typu Fleximat lub też w postaci linek o mniejszej średnicy. Ze
względu na podniesienie niezawodności pracy systemów przenośnikowych koniecznym staje się diagnozowanie
taśm w krótkich odstępach czasu, ustrzegając się tym samym poważniejszych awarii i przestojów
związanych z zerwaniem taśmy. Wystąpienie takich zdarzeń powoduje ogromne straty fi nansowe dla
przedsiębiorstw związanych z przestojem a także naprawą lub wymianą uszkodzonej taśmy.
Obecnie jedna z najbardziej zaawansowanych metod jest defektoskopia magnetyczna, która pozawala
na ocenę stanu linek w trakcie normalnej eksploatacji a uzyskiwane wyniki badań gwarantują jej pełną
użyteczność. Takie badania prowadzone są przez pracowników Katedry Transportu Linowego, Wydziału
Inżynierii Mechanicznej i Robotyki, Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W procesie diagnozowania
zaistniała możliwość identyfi kacji uszkodzeń taśm takich jak złomy zmęczeniowe drutów, przerwanie
ciągłości splotek, wady fabryczne, zużycie korozyjne odspojonych linek i obserwację połączeń taśmy.
Identyfi kacja tych wad i uszkodzeń umożliwia eliminację zużytych fragmentów taśmy oraz ich naprawę.
Ocena stanu taśm przenośnikowych z linkami stalowymi za pomocą głowicy pomiarowej sprzężonej
z defektografem umożliwia ilościową interpretację wielkości ubytku przekroju nośnego linek.
Pomimo, że badania magnetyczne taśm przenośnikowych z linkami stalowymi są wykonywane od
kilkunastu lat, problem ilościowej ich oceny bezpieczeństwa nie jest do końca rozwiązany. Dla jedno233
znacznej i dokładnej interpretacji wyników zrodziła się koncepcja zamodelowania wszystkich możliwych
uszkodzeń, jakie mogą wystąpić w linkach podczas eksploatacji. Jednakże ze względu na zbliżony kształt
otrzymanego sygnału pochodzącego od różnych modeli uszkodzeń, konieczna jest gruntowna zmiana
właściwości metrologicznych aparatury. Ma to zastosowanie zwłaszcza dla taśm przenośnikowych
z „brokerami”, które wywołując zaburzenie pola magnetycznego w głowicy, utrudniają a wręcz często
uniemożliwiają prawidłową interpretację występujących w linkach stalowych zmian ich stanu technicznego.
W artykule przedstawiono analizę obwodu magnetycznego głowicy i jej model matematyczny.
Z wykorzystaniem tego modelu matematycznego opracowano prototyp obwodu magnetycznego głowicy
pomiarowej, która znalazła zastosowanie w badaniu przenośników posiadających wzmocnienia w postaci
siatki stalowej.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »