Strona główna arrow 47/2/2002 arrow Geomechaniczne własności skał w aspekcie zagrożenia tąpaniami
 
 
Menu główne
Strona główna
Aktualny numer
Poprzednie numery
Do pobrania
Redakcja
Dla autorów
Prenumerata
Linki
Kontakt
Wyszukiwarka
Do pobrania
Category2011(56)
Category2010(59)
Category2009(50)
Category2008(40)
Category2007(33)
Wyszukiwarka
Logowanie


Nie mam hasła
Nie masz konta? Załóż sobie
Geomechaniczne własności skał w aspekcie zagrożenia tąpaniami PDF Drukuj Email
Oceny: / 2
KiepskiBardzo dobry 

Geomechaniczne własności skał w aspekcie zagrożenia tąpaniami

Autor: M. Bukowska

Budowa geologiczna, w tym litologia wraz z naturalną skłonnością węgla i skał płonnych do tąpań, należy do czynników naturalnych wywołujących tąpnięcie. Prowadzone w Głównym Instytucie Górnictwa wieloletnie badania własności gcomcchanicznych skał, stanowiących formację węglonośną Górnośląskiego Zagłębia Węglowego (GZW) pozwoliły na zebranie bogatej bazy danych parametrów mechanicznych skał w pełnym zakresie ich odkształcenia. Są wśród nich: naprężenie krytyczne, moduł sprężystości oraz moduł spadku wyznaczany z pokrytycznej części charakterystyki naprężeniowo-odkształceniowej. Własności pokrytycznc są ściśle związane z naprężeniem maksymalnym oraz z własnościami przcdkrytycznymi. Stąd określono zależności pomiędzy wytrzymałością na jednoosiowe ściskanie Rc a modułem spadku M skał karbonu produktywnego GZW oraz zależność między modułem sprężystości E a modułem spadku M. Zależności M=f(Rc) oraz M =j\E) mają postać funkcji potęgowej o wysokich współczynnikach korelacji od 0,72 do 0,93 (rys. 2-6). Traktując węgle górnośląskie jako samoistnie nietąpiące, przedstawiono podstawowe własności mechaniczne skał, które są niezbędne do oceny możliwości zaistnienia zjawiska dynamicznego rozpadu (tąpnięcia) układu "skały otaczającc-pokład" jako odpowiednika w warunkach laboratoryjnych układu "płyty maszyny wytrzymałościowej-próbka skalna". W dalszej części przedstawiono wyniki analizy rzeczywistych układów "skały otaczające-pokład" jako stabilnych lub niestabilnych, a w konsekwencji zdolnych do przeskoku energii odkształcenia sprężystego, które jest jednym z mechanizmów inicjujących tąpnięcie. Traktując tąpnięcie jako utratę stateczności skał wokół wyrobisk górniczych, o jego zaistnieniu decydują własności sprężyste skał zalegających w stropie i w spągu pokładu (.E^at) oraz własności pozniszczeniowe pokładu (Mw ,g]a). W zależności od relacji między E^\l ^wcg]a wyróżniono dwa układy stropowo-spągowo-pokładowc, a mianowicie: gdy M^g^ E^i (tabl. 1, wariant 1) oraz gdy ^węgla L,skał (tabl. I, wariant 2a i 2b). Z uwagi na możliwość zaistnienia dynamicznego zniszczenia skał wokół wyrobiska za niebezpieczny uznano układ drugi z zastrzeżeniem, że skały otaczające nic mogą cechować się zbyt niską wytrzymałością na jednoosiowe ściskanie, ponieważ nic mają zdolności do gromadzenia energii sprężystej o wysokiej wartości (wariant 2b). Eneregia sprężysta skał płonnych wraz z własnościami pokrytycznymi węgla decyduje o dynamice jego zniszczenia. Na podstawie wskaźnika Mwi;!,iaAEskał przedstawiono propozycję klasyfikacji skłonności do tąpań. Zaproponowano trzy przedziały jego zmienności oceniając układ "skały otaczające-pokład" pod względem możliwości jego dynamicznego zniszczenia jako nieskłonny bądź skłonny do tąpań (rozdz. 4). Korzystając z danych doświadczalnych dotyczących wartości modułów sprężystości i modułów spadku skał formacji węglonośncj GZW stwierdzono, że z uwagi na stosunek Wwągla^skal teoretycznie jest możliwość zaistnienia dynamicznego zniszczenia pokładu we wszystkich grupach pokładów. Ocena skłonności do tąpań wymaga zatem, oprócz analizy stanu naprężenia panującego w górotworze, również analizy konkretnych układów stropowo-spągowych w konfrontacji z wartościami parametrów pozniszczeniowych pokładu. W dalszej części przedstawiono ocenę skłonności do tąpań na podstawie wskaźnika Wwc,g]a/L'sita| w konfrontacji ze stosowanymi dotychczas niektórymi wskaźnikami skłonności skał do tąpań, wykazując niezgodności w ocenie możliwości zajścia zjawiska dynamicznego niszczenia pokładu. Wykorzystując zdobytą wiedzę na temat zmian wartości modułu spadku (po-krytycznego) M dla różnych prędkości odkształcenia, głównie w zakresie prędkości 10-10 s , wykonano prognozę zmian sposobów niszczenia układu "skały otaczające-pokład węglowy" ze wzrostem prędkości odkształcenia. Dokonana analiza wpływu prędkości odkształcenia na dynamikę niszczenia pokładu węglowego wykazała, iż ze wzrostem prędkości odkształcenia, w zakresie prędkości odkształcenia 10~4 s"1 odpowiadającej odkształcaniu się skał w sąsiedztwie wyrobisk eksploatacyjnych do prędkości 10"' s~', wzrasta zagrożenie tąpaniami. W artykule zasygnalizowano możliwość zastosowania proponowanego wskaźnika Mwf.g|aAEskał w analizie wyników badań w trojosiowym ściskaniu w aspekcie zagrożenia tąpaniami.
 
« poprzedni artykuł