Model zmian w rejestracjach georadarowych wywołanych zanieczyszczeniami ropopochodnymi

Autor: H. Marcak 

Lokalizacja zanieczyszczeń ropopochodnych w gruncie jest ważnym problemem ekologicznym.

Istnieje podstawa empiryczna do stwierdzenia, że do tego celu może być wykorzystana geofizyczna metoda georadarowa.

Artykuł jest poświęcony analizie możliwości zbudowania fizycznych modeli wiążących strukturę sygnałów georadarowych ze stopniem zanieczyszczenia gruntu materiałami ropopochodnymi. Taka analiza składa się z trzech części. W pierwszej części przeanalizowano transmisję fal elektromagnetycznych dla częstotliwości georadarowych.

Wskazano na skomplikowany charakter tego pola ze względu na:

- różne mechanizmy tworzenia polaryzacji elektrycznej dla różnych zakresów częstotliwości pól wywołujących to zjawisko,

- zależności charakteru tworzonych sygnałów georadarowych od częstotliwości,

- zależności transmisji fal georadarowych od przestrzennego rozkładu parametrów dielektrycznych i elektrycznych w ośrodku i ich anizotropii.

W drugiej części przedstawiono skomplikowane modele przepływów mieszaniny wody i ropopochodnego zanieczyszczenia.

Wskazano na to, że zróżnicowana litologia utworów czwartorzędowych wpływa istotnie na sposób transportu zanieczyszczeń i może być przyczyną tworzenia się lokalnych ich koncentracji oraz języków zanieczyszczeń w kierunkach zależnych od własności ośrodka, takich jak jego zapiaszczenie czy zawilgocenie.

W trzeciej części przedstawiono wynik rejestracji georadarowych prowadzonych w rejonach zanieczyszczonych i w rejonach czystych.

Pokazano różnice w strukurze sygnałów georadarowych pochodzących z tych dwóch obszarów i różnice w ich widmach.

Wskazano na możliwy związek pomiędzy takimi wynikami a analizowanymi poprzednio własnościami emisji fal georadarowych i rozkładem własności fizycznych w gruncie, w którym nastąpił przepływ zanieczyszczenia ropopochodnego.